امروز یعنی جمعه ۲۸ خرداد یه خبری از همه بخشهای خبری تلویزیون پخش شد که
دل دوستداران هنر رو به درد آورد. خبری که احتمالا همه شما هم شنیدین.
خسرو شکیبایی،
هنرمند محبوب و خوش صدای تئاتر و سینما و تلویزیون، بعد از ۶۴ سال
زندگی و نزدیک به پنج دهه فعالیت هنری بر اثر سرطان کبد ساعت ۴ بامداد جمعه
دار فانی رو وداع کرد و دنیای هنر رو داغدار کرد.
با وجود اینکه شاید از شکل کلی مطالب این وبلاگ به دور باشه ولی خالی از لطف
ندیدم که در فقدان این هنرمند کلماتی چند رو بنویسم.
هر چند که بعضیا از خسرو شکیبایی خوششون نمیومد و می گفتن که ادا زیاد در
میاره یا به قول امروزیا جلفه ولی برای کسایی که هنر رو میشناختن خسرو
شکیبایی یه هنرمند برجسته و قابل احترام بود. بازی خیره کننده این هنرمند در
فیلمهایی مثل «هامون» و «کیمیا» و سریال به یاد موندنی «روزی روزگاری» امری
نیست که به این راحتی از خاطره ها پاک بشه. به راستی که خیلی سخت میشه
در مورد هنر این هنرمند بزرگ صحبت کرد. از کجا بگم؟ از کدوم بازیش براتون حرف
بزنم؟ ولی یکی از نقشایی که خودم خیلی دوستش داشتم و شاید به خاطر
قشنگی کل فیلم بود، نقش زیبای شکیبایی در فیلم «خواهران غریب» بود.
من به نوبه خودم فقدان این هنرمند عزیز رو به همه هنردوستان تسلیت عرض میکنم.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
یا حق
