امشب هر چی منتظر شنیدن خبر خوش نشستم چیزی نشنیدم. وای که انتظار برای شنیدن این خبر چقدر سخته. آخه میدونین مثل این میمونه که شما منتظر یکی هستین که خیلی براتون عزیزه. همش خدا خدا میکنین که کاش هر چه زودتر یه خبری ازش به دستتون برسه. ولی آخر سر میبینین که از وقت موعود گذشت و دیگه اون خبر نمیرسه.

پنجشنبه ای که قرار بود اول ماه رمضان باشه، یوم الشک شد. هر چند ما روزه میگیریم ولی خب انتظار شروع مهمونی اصلی رو داشتیم. به هر حال از جمعه که انشاالله این مهمونی بزرگ شروع میشه از همه دوستان التماس دعا دارم. تا نوشتن مطلب بعدی مدت زیادی با شما دوستان عزیز نخواهم بود. امشب برای آخرین بار تا یه مدت طولانی آپ کردم تا خداحافظی کنم. انشاالله در اولین فرصت که شاید در شبهای قدر باشه باز هم بتونم خدمت رسیده و عرض ادبی به همه دوستان داشته باشم. پس تا بعد، فعلا...

یا حق